Hoe is het begonnen?

Hey lezers,

Vandaag ga ik het hebben over hoe ik er op gekomen ben om te gaan paardrijden en hoe dat verder ging.

Mijn zussen reden vroeger allebei paard en mijn moeder heeft dat ook altijd gedaan. Ik wou eigenlijk altijd al wel paardrijden toen ik klein was maar op de meeste maneges mag je pas in de les meerijden als je 6 jaar bent en omdat we ondertussen naar Noorwegen waren verhuisd was het er nooit echt van gekomen maar toen we terug van Noorwegen naar Belgie waren verhuisd en ik zwemles had afgemaakt mocht ik dan toch gaan paardrijden. Ik was toen zoon 8 jaar ongeveer toen ik in mijn eerste paardrijles meereed. Toen begon ik met groepslessen op de manege waar mijn zus ook reed. Het begon allemaal natuurlijk in een beginners les waar we achter elkaar in een rij moesten rijden. Maar na ongeveer een halfjaar mocht ik al naar een hogere groep namelijk de half gevorderde. Hier heb ik ongeveer anderhalf jaar in gereden en toen mocht ik naar de gevorderde groep. Dit was de hoogste groep en hier heb ik ongeveer 2 jaar in gereden want toen kregen we een eigen pony. Dit was dus Amira waar ik in mijn eerste blog bericht ook al over heb verteld. Toen we Amira kochten stond ze eerst op een stal vlak bij ons huis maar aangezien daar geen binnenbak was, het winter werd, Amira nog maar 2,5 jaar was en we haar dus nog moesten inrijden en er daar ook niemand was die ons daarmee kon helpen was dit niet de perfecte stal voor ons. Daarom zijn we na een half jaartje van die stal weggegaan en hebben we Amira op de manege gezet waar ik en mijn zus dus hebben leren rijden. Dit was een veel betere pek voor ons en haar want mijn zus en ik kende daar iedereen en dus waren er ook genoeg mensen die ons konden helpen om haar zadelmak te maken. Amira heeft daar dan ook zoon 1,5 jaar gestaan en ging alles daar ook nog wel goed maar het nadeel was dat we er met de bus heen moesten want mijn moeder werkte ook gewoon voltijds dus had ook niet elke dag tijd om met ons op en neer te rijden. Het maakte ons dan ook eigenlijk niet heel veel uit om elke dag met de bus te gaan maar het werd ook veel te druk want mijn zus en ik moesten dan na school gaan en dat redde we gewoon niet met huiswerk enzo. Onder tussen was mijn stiefvader dan ook bij de tegenover buurman gaan vragen of we Amira daar mochten stallen want hij heeft ook stallen, een bak en weiden. Dit mocht gelukkig dus was de keuze al wel snel gemaakt en hebben we besloten om Amira tegenover ons te stallen waar ze nu dus ook al ongeveer 2 jaar staat.

Dit was het voor vandaag al weer morgen ben ik terug om het ‘vervolg’ te vertellen.

doeiii